تبليغاتX
قمر


قمر

ما که از تـــرس خـدا او را عبـادت مي کنيـــــــم

بر تعصب هاي خود يک عمر عادت مي کنيــــــم

هر نـــــمازي با خودش تجديـــــد بيعـــت کرده و
...

ساعتـــي ديگر به او راحت خيانت مي کنيـــــم

ما که مغروريــــم ازاينکه مســلمان زاده ايــــــم

با طلبــــــکاري ، تقاضاي شفاعت مي کنيـــــم

ما که بـــاورهايـــــمان را سخت باور داشتـــــــه

کـــــور کـــورانه از آنـــها حمايــــت مي کنيـــــم

ما که در فکر خــــريد غــــــرفه هايي از بهشـت

ساده انـــگارانه ، قران را تــــلاوت مي کنيـــــم

يــــــا که از تـــرس جهنـــم گاهــگاهي زير لب

ســـوره هايي آيه هايي را قرائت مي کنيــــــم

روضــه و نــذر و زيارتـــــگاه و اين بــرنامه هــــــا

آن زماني که کمي حــس وخـامت مي کنيـــــم

چنــــــدتايي ذکــــر و اوراد و کمــي اطعام و بعد

غره از خود با خدا حــــس رفــاقت مي کنيـــــم

قبــــله و سجــــاده و تسبــيح و مـــــهر و ادعــا

حس قدرت يا که ابـــــراز کــرامــت مي کنيـــــم

با نماز و روزه و خـــــمس و زکــــات و مـــــابــقي

کاسبــي هاي کلان ، بيع و تجارت مي کنيــــــم

يا بـــراي کســــب مـقداري ثــــــواب از درگـــهش

وارد بــازي شــده با او سيــاســـت مي کنيـــــم

يا به اســم امر بر معــروف و نــهي از منــــــکرات

اينقــدر راحت به انسانــها جســـارت مي کنيـــــم

بي مـــهابا هر کســـــي را انگ کــافر مي زنيـــــم

بر زمين و بر زمان ، حس کـــفالـــــت مي کنيـــــم

ما که مغرور از کتـــــاب و دفتــــــر و اوراقـــــمان

عالم کل گشتــه ، احساس زعامت مي کنيـــــم

واقعاً قــــــدري بيـــــــنديشـــيم آيا پـــس چـــــرا ؟

در عبادتهايـــــــمان حس کــــــسالــت مي کنيـــــم

يـا چـــــــــرا پـــــــــس ، بــعد عـمـري ادعـا و ادعـا

در درون خود چنيــن حـس بطــــالت مي کنيـــــم

يـا که وقتـي صحــبت از اشــــراق ميــــايد وســـــط

اينقــــــدر ترديد و انـکار و شـــــــرارت مي کنيـــــم ؟

يـا که هر کس صحبت از درک و شـهودي مي کند

ما به طــــرفنــــدي چرا با او لـــجاجـــت مي کنيـــــم

يـــا بمـــــحض بحـــــث تــــــجديد نظر در فــــــــکرهــا

فتــــــــنه و آشـــــوب و بــلوا و قيـــــــامت مي کنيـــــم

يــــا که بر هر فکر نابـــــــي مهر بدعــت مي نهيـــــم

يــــا که تفــــتيش عقايد با شـــــقـــاوت مي کنيـــــم

ديـــــن و قــــران را بنحــــوي انحصـــــــاري کرده ايــــم

هر که همـــــراهي نکرد او را ملامــــــت مي کنيـــــم

حـــق اظهار نظر در ديـــــــن فقط از آن ماســــــــــت

باور کــــــوري که ما بر آن سمـــاجـــت مي کنيـــــــم

بعد هــــــم با اينــــــهمه خود خواهـــي و کلي خطا

حــق به جانب تازه احســاس شــرافت مي کنيـــــم

شايـــــد اصلاً قلبـــــــهامـان با خـدا بيـــــگانه است

از بیــــــان آن ولی حس خجـــالــــت می کنیـــــم

مطمــــــئن باشـــــید در وجـــدان تاریــــخ بشـــــــر

عاقبت روزی شـــــرم از این ســـفاهت می کنیـــــم

پوستیـــن وارونه پوشـــــان ، دسـت بردارید از این

حس تکلیـــــفی است و تنها اشـــــارت می کنیـــــم

ما نه از تــــــرس جهنـــــــــم نه بــــرای مـــــزد و نه

در پی حور و قــــصور ، از او اطاعـــــت می کنیــــــم

مـــا فقــــــط از درک ناب خود عــــــمارت ساخـــــته

هر که را مشتــاق شد در ایـــــن عـمارت می کنیـــــم

همــچنــــین هر جا که لازم بود، حتــی کشــف رمز

از کتاب و سنـــت و دیـن و فقاهـــــت می کنیــــــم

سفـــــره های آســــــمانی روزی محتـــوم ماســـــت

گر نگیـــــریم عاقبــــت حـــس نــــدامت می کنیـــــم

برچسب‌ها: شعری از شهناز نیرومنش
نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1391ساعت 10:37 توسط مهرناز| |

دوست داشتم روز تولدم از خودم بنویسم.از شروع دوباره.از بغض هایم به حجم یکسال.از روزهای نبودنت.از تنهایی.از لبخند های تلخ...از همه چی.

ولی تا امروز که 10 روز از تولدم میگذرد هیچ ننوشتم.

تازه باورت شده بدون تو روزها همه تکراری است و فرقی ندارد امروز سالگرد چه مناسبتی است...

اولین باری است که میگویم ...به تو...میترسم عادتم شود تنهایی


برچسب‌ها: تولد, تولدم مبارک
نوشته شده در دوشنبه هجدهم اردیبهشت 1391ساعت 12:54 توسط مهرناز| |

    اگر گاهی احساس کردی دیده نمیشوی در حالیکه تو را میبینند...

     یا پر از سو تفاهم میشود کلامت...

     یا نپرسیده خبر دارند از حالت...

     یا دوست داشتنت دغدغه شان نیست...

                                                  تازه حالت میشود مثل همیشه من...!

نوشته شده در چهارشنبه ششم اردیبهشت 1391ساعت 23:33 توسط مهرناز| |

سال با تو  بودن بود و بودیم با همه داشتنی ها...

داشتیم همه داشتنی ها را جز داشتن هر آنچه تو نمی خواستی...

نخواستیم بد بخواهیم برای هم و خواستار دوست داشتن بودیم...

دوست داشتیم دوست بداریم همه داشته هایی را که تو خواستی برایمان...

                         حضرت من...سال نویت مبارک.

دوستت دارم...تو فقط نگاه زیبایت را از من بر ندار...

نوشته شده در سه شنبه هشتم فروردین 1391ساعت 15:28 توسط مهرناز| |

امروز جوانکی در خیابان غم می نواخت...

ساز میزد با نگاهی رو به لبخند امثال من...

امید داشت تا خوش افتد در دلمان...

بغض هایش را یک به یک روی سارش قطار و به گوش خیابان شلیک میکرد...

نمیدانم چرا...ولی

برایش غصه خوردم...

برایش دعا کردم...

برایش دست تکان دادم...

لبخند خشکی زدم و رفتم...

...شاید او هنوز آنجاست.منتظر کمک است یا لبخند.

نوشته شده در پنجشنبه یازدهم اسفند 1390ساعت 11:46 توسط مهرناز| |


قالب وبلاگ : قالب وبلاگ

 فال حافظ - فروشگاه اينترنتي - قالب وبلاگ